Jedna z najważniejszych zasad, która według mnie jest kluczem do zmiany nawyków żywieniowych, to świadomość. Dotyczy to nie tylko produktów, które wykorzystujemy do przygotowywania posiłków, ale też sygnałów płynących z ciała. Dzięki zrozumieniu czym jest głód i jak się objawia, zapobiegamy nadmiernemu jedzeniu. Pamiętajcie, że podstawową funkcją żywności jest zaspokajanie głodu, a nie nagradzanie czy sposób na pozbycie się nudy.

Głód fizjologiczny i emocjonalny

Głód fizjologiczny jest spowodowany spadkiem stężenia glukozy we krwi. Zostaje wtedy pobudzony ośrodek głodu w podwzgórzu, które wysyła sygnał pobudzający do poszukiwania pożywienia i rozpoczęcia jedzenia. Głód jest subiektywnym uczuciem, ale można wyróżnić jego charakterystyczne cechy:

  • pojawia się po kilku godzinach od poprzedniego posiłku
  • ma charakter narastający
  • towarzyszy mu znużenie, spadek energii, burczenie lub ucisk w brzuchu

Wyróżnia się również głód emocjonalny, który jest związany z reakcją na silne emocje. Pojawia się nagle i niezależnie od czasu spożycia poprzedniego posiłku. Zazwyczaj dotyczy konkretnego produktu lub smaku. Spożywanie posiłku może wymknąć się spod kontroli.

Czy wiesz, kiedy jesteś głodny? Jakie objawy wtedy zauważasz?

Często sięgamy po jedzenie, bo odczuwamy głód emocjonalny. Jak nauczyć się rozpoznawać głód fizjologiczny? Przyda się dzienniczek żywieniowy, w którym będziemy notować: jaki posiłek zjedliśmy, o której godzinie i w jakiej sytuacji oraz czy towarzyszyły nam jakieś emocje lub jakie nietypowe objawy (np. drżenie rąk, gdy jesteś zdenerwowany). Dzięki takim notatkom będzie można zaobserwować, czy zdarza się nam sięgać po większe ilości jedzenie w stresie. Główna różnica między głodem emocjonalnym a fizjologicznym jest taka, że ten drugi nie wiąże się z emocjami. Później pozostaje wyciągnąć wnioski, kontrolować się i zacząć jeść świadomie.

Nadmierne spożywanie pokarmu to prosty krok do nadwagi, a później otyłości i chorób cywilizacyjnych. Z uwagi na rosnący odsetek osób z nadmierną masą ciała, warto zadbać o siebie i najbliższych, a szczególnie najmłodszych. Dzieci nawyków żywieniowych uczą się w domu, od swojej rodziny. Każdy więc powinien być dla nich przykładem.

Udostępnij:Share on Facebook8Share on Google+0Tweet about this on Twitter