Chcesz wiedzieć, co tak naprawdę zjadasz? Czy czekolada to faktycznie czekolada czy produkt czekoladopodobny? I ile mięsa mają te parówki? Producenci żywności są zobowiązani wobec konsumentów, aby podać im kompletną informację o produkcie, który kupują. Zawsze znajdą się tacy, którzy swoje wady będą chcieli ukryć nazbyt eksponowaniem jego zalet. Z przymrużeniem oka ufajmy tym obietnicom i skrupulatnie czytajmy to, co jest mniejszym druczkiem. Etykieta produktu żywieniowego jest jak metka ubraniowa – mówi nam z czego zrobiony jest produkt.

Skład i wartość odżywcza

Dzięki wykazowi składników możemy dowiedzieć się, z jakich surowców została wyprodukowana nasza przykładowa czekolada. Wykaz składników również informuje nas o dodatkach o żywności, czyli konserwantach i barwnikach. W Unii Europejskiej dodatki do żywności mają oznaczenia kodowe E i liczbę która identyfikuje daną grupę, np. barwniki są oznaczone od E100 do E199. Ważna informacja: Lista składników na opakowaniu jest wyszczególniona w kolejności od tego, którego składnika jest najwięcej.

Od 2016 roku w UE podawanie podstawowych wartości odżywczych na opakowaniach produktów spożywczych jest obowiązkowe. Obligatoryjne informacje obejmują wartość energetyczną (na 100 g lub 100 ml produktu), ilość tłuszczu (w tym kwasów tłuszczowych nasyconych), węglowodanów, cukrów i błonnika, białka oraz soli. Brytyjska Agencja Standardów Żywieniowych opracowała “klucz” czytania etykiet – np. jeśli Twój produkt ma w 100 g więcej niż 15 g cukru to odłóż go z powrotem na sklepową półkę i koniecznie wybierz coś innego.

Etykieta - ile to za dużo?

Alergeny i kraj pochodzenia

Produkty, które zawierają alergeny lub mogą powodować nietolerancje pokarmowe muszą zawierać jasną informację. Substancje, które mogą wywoływać alergię muszą się wyraźnie odznaczać od reszty wykazu składników. Albo za pomocą czcionki, stylu lub koloru tła. Na produkcie musi też znaleźć się informacji o kraju pochodzenia. Dotyczy to wołowiny i produktów z wołowiny, ryb, oliwy z oliwek, miodu, owoców i warzyw, ale także mięsa ze świń, owiec, kóz oraz drobiu.

Jak wygląda dobra etykieta?

Dobra etykieta

 

Oczywiście oprócz wymienionych wyżej informacji, etykieta musi zawierać datę przydatności do spożycia lub minimalnej trwałości. “Należy spożyć do: (data)” to termin przydatności do spożycia. Używa się go w przypadku produktów nietrwałych, czyli takich, które szybko się psują. „Najlepiej spożyć przed” to data minimalnej trwałości, czyli do kiedy dany produkt zachowuje swoją najwyższą jakość. Stosuje się go w przypadku produktów bardziej trwałych np. żywności suchej czy konserw.

Przy najbliżej okazji sprawdźcie etykiety produktów, które zazwyczaj kupujecie z innymi odpowiednikami. Może akurat znajdziecie coś dużo zdrowszego!  😉

Oczywiście, zawsze znajdzie się jakiś wyjątek. W ubiegły piątek obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Piwa i to właśnie browary nie mają obowiązku podawania pełnego składu. Muszą jedynie wyszczególnić alergeny. A dlaczego tak jest? Dla zainteresowanych więcej informacji tutaj.

Udostępnij:Share on Facebook13Share on Google+0Tweet about this on Twitter